Hoe is de wervelkolom opgebouwd?

De wervelkolom bestaat in totaal uit 32 tot 33 wervels, die via tussenwervelschijven, gewrichten, gewrichtsbanden en spieren met elkaar in verbinding staan. Bij de wervels zijn de zeven nekwervels, twaalf borstwervels, vijf lendewervels, vijf heiligbeenwervels en drie tot vier staartbeenwervels te onderscheiden.

De wervels vormen het zogenaamde wervelkanaal, waarin het ruggenmerg ligt. Als verbinding tussen hersenen en lichaamszenuwen vormt dit een zeer kwetsbare structuur.

Bescherming van het ruggenmerg door botten

In principe bestaan alle wervels van de mens uit twee botvormige delen:

De wervelboog sluit aan op de compacte wervellichamen. Daardoor ontstaat er een holle ruimte tussen de twee structuren. Met alle wervels samen vormt deze het wervelkanaal, waarin het ruggenmerg ligt. Uit het ruggenmerg komen steeds tussen twee aangrenzende wervelbogen links en rechts de ruggenmergzenuwen naar buiten. Deze lopen naar verschillende lichaamsregio’s en organen toe en brengen zo een zenuwverbinding met de hersenen tot stand.

De wervellichamen liggen dicht bij elkaar en worden slechts van elkaar gescheiden door de zogenaamde tussenwervelschijven, die als een buffer dienen om druk en bewegingen op te vangen. Daarnaast zijn de wervels via kleine gewrichten aan de wervelboog met elkaar verbonden, die een stabiel contact mogelijk maken.

Aan de wervelboog zitten meerdere botvormige uitsteeksels, de zogenaamde dwars- en doornuitsteeksels. Deze dienen als uitgangspunten voor de vaste gewrichtsbanden, die de wervels met elkaar verbinden, en voor de sterke spieren, die de wervelkolom bekleden en hem beweeglijk maken.

In zijn totaliteit vormt de wervelkolom een S-vormig gebogen, buigzame kolom: deze constructie biedt een grote mate van stevigheid om de lichaamsas te stabiliseren en hoofd, romp en armen bij het rechtop lopen te steunen. Anderzijds biedt hij ter hoogte van de nek-, borst- en lendenwervelkolom een grote mate van bewegingsvrijheid.